Met de taxi rijden, een “microbe die je bijt”

In 1979 stapte hij, na een korte carrière als technisch tekenaar, over naar de taxisector. Oorspronkelijk was het de bedoeling om de job zes maanden, misschien een jaar, te doen. “Dat is een beetje uit de hand gelopen”, geeft hij toe, want ondertussen rijdt hij al meer dan 35 jaar door Antwerpen. Maak kennis met Bruno Robyn, onze chauffeur van de maand december.

“Het mooiste aan de job is dat je in contact komt met Jan en alleman, met mensen uit alle lagen van de bevolking, arm, rijk, dik, dun, en alles daartussenin. Sommige van die mensen kom je slechts één keer in je leven tegen, anderen zie je regelmatig terug, soms hoeven ze zelfs niet meer te zeggen waar ze heen willen. Met bepaalde vaste klanten heb ik doorheen de tijd een zekere band opgebouwd. Verhalen die onderbroken worden omdat we de bestemming bereiken, worden de volgende keer soms gewoon weer opgepikt.”

Sociale vaardigheden zijn dus heel belangrijk voor een taxichauffeur, maar ook mensenkennis en discretie komen van pas, want taxichauffeur zijn is een beetje “horen, zien en zwijgen”. Verder is het cruciaal dat je mensen een goede service biedt, want klant blijft uiteraard koning, zelfs als zijn wensen nogal bizar zijn. “Ik pikte ooit een man op aan het Centraal Station. Hij vroeg me naar Hotel Billiard Palace te rijden, dat nog geen 100 meter verderop ligt. Ik heb hem nog gewaarschuwd dat hij te voet sneller, en vooral goedkoper, ter plaatse zou zijn, maar hij verkoos toch de taxi. Uiteindelijk hebben we drie rondjes gereden rond het Koningin Astridplein, terwijl we een praatje sloegen. De man heeft zonder morren betaald, en me uitdrukkelijk bedankt voor de aangename babbel.”

Volgend jaar wordt Bruno 65, en heeft hij de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. Maar dag in, dag uit thuis zitten, dat lijkt niet aan hem besteed. “Zoals een groot aantal collega’s dat heeft gedaan, zie ik mezelf toch nog één à twee dagen per week rijden. Taxichauffeur zijn is nu eenmaal een microbe die je bijt. Als ik thuis ben, op mijn boerderij op 50 kilometer van Antwerpen, vind ik rust en de stilte, maar tijdens mijn shift kan ik echt genieten van de gezellige drukte in de stad.”

In al die jaren heeft Bruno duizenden mensen vervoerd, en af en toe waren daar ook bekende koppen bij. Maar, waarschuwt hij, voor de geleverde service mag dat geen enkel verschil maken. “Ach, ik ben niet zo snel onder de indruk, dat zijn ook maar gewone mensen zoals u en ik, dus waarom zouden we hen anders behandelen? Wie ik, als ik echt mag dromen, in 2016 graag eens in mijn taxi zou verwelkomen? Als het een aangenaam persoon is, ben ik al zeer tevreden. Dat moet geen vedette zijn.”

Wil je weten wie Bruno voorafging? Klik dan hier voor het interview met Roland Mestdag, onze taxichauffeur van de maand november.